Selecteer een pagina

Een aantal jaar heb ik dagelijks een cartoon getekend over de opvoeding van mijn twee kinderen. De grapjes lagen voor het oprapen. Ik liep met een schetsboekje achter mijn kinderen aan. Als ik hun uitspraken niet meteen noteerde, vergat ik het net zo snel weer. Maar hoe meer ik  luisterde, hoe meer ik hoorde…. Zij maken de grapjes, niet ik. Ik hoef het alleen maar te tekenen.

En als ze mij ‘s ochtends om een uur of vijf wakker maakten omdat ze vonden dat de dag begonnen was, maakte de gedachte aan een stripje mijn korte nachten een stuk dragelijker.

Nu de pubertijd aanbreekt, is het tijd voor nieuwe stripjes, want pubers zijn onuitstaanbaar grappig…