Vertragen

Deze zomer had ik maar één voornemen. Zoveel mogelijk niks doen. Ik had het nodig omdat ik voelde dat ik op was; het tekenen lukte niet meer en mijn gedachten werden somberder. Op een middag keek ik een stukje Tour de Femmes en hoorde dat één van de rensters het strakke trainingsschema had laten liggen om terug naar de basis te gaan. ‘Zo is het!’, dacht ik, ‘weg met die idiote schema’s!’

Nu ben ik alleen niet zo goed in helemaal niks doen. Na een dag met een boek in de hangmat en scrollen op Netflix krijg ik daar wel genoeg van. Dus ik begon te borduren. Het is een heerlijk vertragen. Je gedachten lijken stil te vallen om vervolgens gemoedelijk alle kanten op te kabbelen.

The Spoonbills. Textiel op jute. 70 × 60 cm. 2026

Misschien is dat ook wel wat ik deze zomer nodig had: Niet per se niks doen, maar niks hoeven. Geen doel, geen deadline, geen opdracht die af moet. Alleen een stukje draad door de ruwe jute trekken en kijken wat er ontstaat. Het werkte verslavend. Als de draad op was, dacht ik: ‘nog één draadje dan!’

Deer and Jackdaw. Textiel op jute. 50 × 40 cm.

En terwijl ik zo steek voor steek bezig ben, merk ik dat er langzaam weer ruimte ontstaat. Voor gedachten, voor ideeën, voor tekeningen, voor nieuwe projecten. Ik hoef niet zozeer stil te staan en niks te doen: ik moet gewoon eerst even langs huis gaan.

Homeland. Mixed media op katoen. 35 × 30 cm. 2026